SAVET BEZBEDNOSTI – VRHOVNI ČUVAR MEĐUNARODNOG PRAVA ILI NATO-FILIJALA?
Albanci sa Kosova i Metohija su protivno UN-Rezoluciji 1244 proglasili jednostranu secesiju ove južne srpske pokrajine. Time se protivpravno otcepljuje 15% državne teritorije jednog od saosnivača Ujedinjenih nacija i utemeljuje jedan opasan presedan, kao primer svim secesionističkim pokretima širom sveta.
Srpska vlada je na osnovu Povelje Ujedinjenih nacija, UN-Rezolucije 1244 i Ustava Republike Srbije poništila odluku o secesiji i zahteva tim povodom hitnu sednicu Saveta bezbednosti Ujedinjenih nacija. Na osnovu istih postulata i akata međunarodnog prava, Vlada Srbije odbija planirani dolazak misije Evropske unije na Kosovo i Metohiju i zadržava svoje suvereno pravo, da svim legitimnim sredstvima brani integritet svoje međunarodno priznate državne teritorije. Kosovo i Metohija su od 12. veka pa do danas neosporivi deo srpske države. To je istovremeno “srpski Jerusalim” i, sa svojih preko 1 400 hrišćanskih sakralnih spomenika, versko i kulturno-istorijsko nasleđe vascelog hrišćanstva od nemerljive vrednosti.
Srpska vlada i Srpska pravoslavna crkva nude Albancima najširu moguću autonomiju i upozoravaju da bi priznavanje protivpravne secesije predstavljalo ne samo naknadno legitimisanje osmansko-islamske invazije odnosno nacističke “Velike Albanije” iz 2. Svetskog rata, već i jednu razornu rak-ranu sa tendencijom zaraznog širenja po čitavoj Evropi.
Današnji lideri Albanaca sa Kosova i Metohije potiču najvećim delom iz redova terorističke OVK, snose odgovornost i za sveobuhvatnu korupciju i vladajući teški kriminal u južnoj srpskoj provinciji kao i za neprestajuće zločine nad nealbanskim stanovništvom i nad srpskim i svetskim hrišćanskim nasleđem. Privremena međunarodna uprava snosi isto tako odgovornost za to kao i za činjenicu da do danas nijedan od predviđenih uslova i standarda za povratak proteranih Srba i drugih ne-Albanaca nije ispunjen. Albanski secesionisti zloupotrebljavaju EU kao “firmu na praznom dućanu” i slede istovremeno primer svoje matične države Albanije, koja je već član “Islamske lige” i služi islamističkoj infiltraciji Evrope kao jedan otvoreni “pacovski kanal”.
Priznavanje jednog nasilnog i protivpravnog osnivanja kosovske pseudo-države bi bilo isto kao i slavljenje odnosno krštenje jednog mrtvorođenčeta. Ta tvorevina nikada neće postati član međunarodnih institucija (UN, OEBS) i nema nikakvu evropsku budućnost.
Koja suverena država bi ikada pristala na otimanje najbitnijeg dela njene teritorije, njenog verskog, kulturnog i istorijskog identiteta? Da li bi se “međunarodna zajednica zajedničkih vrednosti” ikada pomirila sa nasilnim gubitkom Kipa slobode, katedrale Svetog Petra i Pavla u Rimu, katedrale u Kelnu, crkve Notre dam, katedrale u Vestminsteru...?
